Aslı sustu.
Rüzgâr saçlarını uçuşturdu. Aslı bir an düşündü. Sonra yavaşça, her kelimesini tartarak söyledi: Erkekler Ne Ister
Arda bir adım attı. “Aslı, bekle…” Aslı sustu
Buluşmanın yapılacağı restoranın camları Bosphorus’a bakıyordu. Aslı, manzarayı izliyor, saatin kaç olduğuna bakmamak için elinden geleni yapıyordu. Yirmi dakika geçmişti. Tam “kalkıp gideyim” diye düşündüğü anda, kapıda belirdi. kapıda belirdi. “Erkekler
“Erkekler, aslında çok basit şeyler ister. Anlaşılmak ister. Duyulmak ister. Bir kadının gözlerinin içine bakıp ‘seni görüyorum’ denmesini ister. Ama en çok da… kendilerinin de görmesini ister.”
“Yani,” dedi Aslı, “bir kadının sana ‘nasılsın’ diye sormasını bekleme. Önce sen sor. Bir kadının seni dinlemesini bekleme. Önce sen dinle. Bir kadının senin dünyana girmesini bekleme. Önce sen onunkine gir.”
O güne kadar beklemeye değerdi.