Ayaw Maligo Maikling Kwento — Ang Prinsipeng

Nakita niya ang kanyang sarili noong siya ay bata — masaya, malinis, at maraming kalaro. Nakita niya ang tag-araw na lumipas na hindi siya nakalangoy sa ilog dahil ayaw niyang magbasa. Nakita niya si Prinsesa Marikit na umiiwas sa kanya noong sayawan sa palasyo — hindi dahil sa kanyang mukha, kundi sa kanyang amoy.

Habang lumilipas ang mga araw, si Prinsipe Banidos ay naging . Isang amoy na pinaghalong sibuyas, kanal, at lumang medyas. Lumilipad ang mga langaw sa kanyang ulo, at nalalanta ang mga bulaklak sa kanyang nadadaanan.

“Nakakapagod! Nakakabasa! At ano bang silbi nito?” ang lagi niyang sambit.

Tumulo ang luha ng prinsipe — hindi ng pagmamalaki, kundi ng pagsisisi. ang prinsipeng ayaw maligo maikling kwento

“Prinsipe,” wika niya. “May mahika ang tubig na ito. Ito ay — babalik nito ang lahat ng sandaling nasayang mo dahil sa katamaran mo sa pagligo.”

Nagulantang ang prinsipe. “Ano’ng ibig mong sabihin?”

Pumayag ang prinsipe. Binuhusan siya ng matanda ng mahiwagang tubig. Nakita niya ang kanyang sarili noong siya ay

“Patawarin ninyo ako!” sigaw niya.

Narito isang maikling kwentong may kasamang "feature" o mahalagang elemento (tulad ng aral, karakter, at nakakatawang pangyayari) tungkol sa prinsipeng ayaw maligo. Siping Pampanitikan (Feature): Isang makulay na kuwentong may aral tungkol sa kahalagahan ng kalinisan, na hinaluan ng katatawanan at mahika. Noong unang panahon, sa kaharian ng Kasapa, may isang prinsipeng nagngangalang Prinsipe Banidos. Napakaganda ng kanyang mukha at mamahalin ang kanyang mga damit, ngunit may isa siyang kinamumuhian: ang maligo .

Dahil dito, ipinatawag ng hari ang lahat ng doktor, albularyo, at pari. Habang lumilipas ang mga araw, si Prinsipe Banidos ay naging

“Bawat araw na hindi ka naligo ay isang araw na hindi ka nakaakit ng prinsesa, hindi ka nakipagkaibigan, at hindi mo naramdaman ang sarap ng bagong labang katawan. Gusto mo bang makita ang mga ‘yun?”

Subalit isa-isa silang sumuko. Ang sabon ay natutuyo sa kanyang balat. Ang tubig ay sumisingaw sa kanyang “init.” Kahit ang palanggana ay nabasag sa tapang ng kanyang amoy.

Ikinasal siya kay Prinsesa Marikit makalipas ang isang buwan. At mula noon, nagtayo siya ng batas sa kaharian: Aral (Feature ng Kuwento): Ang tunay na kayamanan ay hindi nasa ginto o korona — kundi sa malinis na pakiramdam, magandang samahan, at pagmamahal sa sarili at kapuwa . Ang ayaw maligo ay hindi lang nalalayo sa sabon — nalalayo rin siya sa mga taong nagmamahal sa kanya. Kung gusto mo, puwede ko rin itong gawing script para sa dula , storyboard para sa komiks , o may tanong para sa reading comprehension para sa mga bata. Alin sa mga ito ang kailangan mo?